Jean de La Fontaine - Bajki

Wóz w błocie

W oczach furmana wóz pełen siana

Ugrzązł w błocie do połowy.

Nie było o pomocy ludzkiej nawet mowy,

Bo była to wieś zakazana

W zaniedbanym, zapadłym powiecie.

Wiadomo przecie,

Że jeśli los chce kogoś dowieść do rozpaczy,

Tamtędy mu drogę wyznaczy.

Woznica zrazu załamawszy dłonie

Gniewał się, złościł, wściekał klnąc na czym świat stoi

Drogę pełną dziur, wyboi

I wóz, i siebie, i konie.

Wreszcie przyzywa z prac swych słynne

Na całym świecie bóstwo dobroczynne:

"Herkulesie, coś dzwigał na grzbiecie świat cały,

Wybaw mnie z tej kabały."

Wyrzekłszy to słyszy głos, który

Tak mówi z chmury:

"Kiedy człowiek sam się ruszy,

Herkules mu pomoże z duszy.

Zbadaj wypadku przyczyny,

Oczyść koła z błota, z tej paskudnej gliny,

Która zalepia osie,

Weź topór, potłucz ten kamień spod koła

I zasyp nim dziórę w szosie.

Skończyłeś?" - "Tak" - człowiek woła.

"A teraz ci pomogę. Weź no bicz do ręki!"

"Wziołem. Co to? Wóz jedzie gładko aż dziwota.

Jakże ci godne dzięki,

Herkulesie, złożę?"

A głos: "Widzisz, jak konie dobyły cię z błota!

Pomóż sam sobie, a niebo pomoże."