Jean de La Fontaine - Bajki

Świeca woskowa

Pszczoły pochodzą z bogów rezydencji.

One to pierwsze, na Hymetu zbocza

Spadłszy rojem z podobłocza,

Jeły ssać słodkie skarby kwiatowej esencji.

Gdy z pałaców tych niebianek

Na stół bogów z ambrozją niejeden szedł dzbanek,

Czyli jak się mówi z prosta,

Gdy z braku miodu wosk w ulach pozostał,

Wtedy z pustych plastrów owych

Lano mnóstwo świec woskowych.

Jedna z nich zajrząc cegle, że w ogniu hartowana,

Przetrwała liczne wieki, chciała być jej równa.

Jak nowy Empedokles, istny potępieniec,

Rzuciła się w żar płomienia.

Czyn ten popełnić mógł tylko szaleniec -

Zmysłu do filozofii nie miała ni cienia.

Co krok to rozmaitość - nie myślcie ni chwili,

Byście istocie której równi byli.

Empedoklesa z wosku - roztopiły żary:

Nie był większym wariatem niż filozof stary.